دوره زنانگی و مردانگی یا آنیما و آنیموس

مهمترین مطلبی که در ابتدا بیان می‌شود این است که زن با مرد متفاوت است و نه هیچ چیز دیگر . یعنی زن و مرد هر کدام از آنها از دیگری بهتر یا بدتر نیست . هیچ یک بر دیگری ارجحیت ندارد و هیچ کدام هم از دیگری چیزی کم ندارد . آنها فقط با هم فرق دارند.

بخش نرینه روان هر انسان یا ینگ یا بخش نور ، روشن ، عملگرا و متحرک هر موجود را آنیموس می‌گویم که نماد دانایی عملگرایی مطلق است

آنیموس عبارت است از همه تجارب ازلی از مرد ، در میراث روانی یک زن .

بخش مادینه روانی هر انسان را به یین ، بخش تاریک ،منفعل، بی‌حرکت به طور کل هر موجودی را آنیما می‌گوییم که نماد ناآگاهی و بی‌عملی مطلق است

آنیما عبارت است از ته نشست همه تجارب از زن ، در میراث روانی یک مرد.

ما هر دوی ابعاد آنیما و آنیموس را زندگی میکنیم .

اصل مردانه شامل اندیشه منطقی مبتنی بر ذهن استوار و قوی و چارچوب دارد. استدلالی در بُعد فکری ، ابراز وجود قهرمانانه ، قدرت جسمانی و پیروزی بر طبیعت است که بر این اساس از مجموع ابعاد وجودی که جسم و ذهن و روح می‌شود ، آنچه در مردان برجسته است جسم در معنای بدنی نیرومند و قوی است که تصاویر قهرمانانه از مرد در داستان‌ها و افسانه‌ها و فیلم‌ها شاهد آن هستیم و همچنین ذهن و نیروی تفکر و غلبه منطق بر کل وجودش است که او را کاملا از زن جدا می‌کند و او را گونه‌ای متفاوت نشان می دهد . فقط متفاوت؛ نه برتر .

اصل زنانه شامل ظرفیت هایی برای پرستاری و حامی گری ، برخاسته از روح و یکپارچگی است و همچنین غلبه عواطف و احساسات به کل وجود و یگانگی با طبیعت و روح طبیعت است که در جسم زن به صورت ظرافت ،میل به نرمی و انعطاف خود را نشان می‌دهد .در همه داستان ها و افسانه ها و فیلم ها در کنار قهرمان مرد که یا قدرت ذهنی قوی موجب قهرمانی اش است و یا قدرت جسمانی اش؛ زن داستان نیز قدرتش را نه از عقل و منطق و ذهن ، که از عواطف و احساساتش و یا اندام ظریف و زیبای زنانه اش می گیرد که در سطوح بالاتر ، روح هر چیزی و گرمای درونی و وجودی کانونهاست که بدون او همه داستان‌های مردانه بی معنا می شود.